 |
| Gümüşlük |
Nerde kalmıştık? En son küçük kız uyurken tatilden gelişmeler veriyordum. Uyandıktan sonra çok sevdiğimiz Gümüşlük'e gidip hasret giderdik. Çok özlemişim oraları. Bu mevsimin sakinliği de bir başka oluyor. Hem yaşayan bir yer olması yanında o müthiş sakinliği beni en çok etkileyen noktalardan biri. Gümüşlük'teki kahvede her daim taze çayla beraber çarşıdaki pastanede taze poğaça ve kurabiye bulabilirsiniz. Denize nazır keyifle vakit geçirebilirsiniz. Biz çayımızı yudumlarken, çocuklar da kedilerle köpeklerle, denize taş atarak çok güzel oyalandılar. Sakinlik sanki çocuklara da bulaşmıştı. Bol bol fotoğraf çekme fırsatı buldum. Fotoğrafları ayrıca koyacağım.  |
| Gümüşlük |
Herşeyde değil ama söylenen ve kuşaklar arası aktarılan tabir-i caizse kocakarı deyişlerinin gerçeklik payı olduğunu düşünürüm. Kocakarı Plajında kocakarı inanışı gerçek oldu; bizimkiler deniz gördükleri an denize girmeye hevesli oldukları için yine kendimizi plajde bulduk ve Ece gece bizim ahaliyi uyarmama rağmen ateşlendi. Neyse ki, devamı gelmedi. Gece alınan serin bir duş ve ateş düşürücüden sonra sabah iyiydi.
 |
| Alaçatı-Köşe Kahve |
 |
| Alaçatı |
Sabah kahvaltı ve güzel bir hava eşliğinde yola döküldük. Önce Ilıca 'da Kumrucu Şevki'de kumru ardından Alaçatı'da Köşe Kahve'de güzel bir kahve keyfi yaptık. Otantik yerleri sevenler için Alaçatı etkileyici bir mekan. Son durak ise evimizdi.
Bu yolculukla şunu anladım; çocuklarla yapılan bu tür spontan ve durak yolculuklarının yapılamayacağının bir yanılgı olduğu; bu tamamen nereden, nasıl baktığınıza bağlı. Diğeri ise Çeşmeci değil, Bodrumcu olduğuma karar verdim.
Yoğun, tempolu bir akıştan sonra böyle araları vermek hem kişinin kendine iyi geldiğini hem de aileye iyi geldiğine inanıyorum. Arada bir düğmeye basıp durdurup nasıl yapmak iyi geliyorsa bu tür molalar vermekte fayda olduğunu düşünüyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder