Bugün bir grup öğrenci ile İstanbul'u Boğaz'dan tekrar görme fırsatım oldu. Sanki zamana bir yolculuktu. Boğazın her köşesinin bir hikayesi olduğunu görmek bu manzaraya olan hayranlığımı daha da artırdı. O evlerde, yalılarda yaşananlar sanki kulağıma gelir gibiydi önlerinden geçerken. Boğaz’da yol alırken bir kez daha anladım ki, sonsuzluğu simgeleyen bir havası vardı. Hiç bitmeyen, hep canlı, akışın devam ettiği bir film gibi. Zaman değişse de, hikayeler değişse de insanın üzerinde bıraktığı etki hiç değişmeyecek, aynı büyülü havasıyla sonsuza kadar sürecek.
Mutlaka boğazı gezerken hikayesini anlatan, sizi zamane yolculuğuna götüren birileri olsun yanınızda. O zaman boğazın iki yakadan ibaret olmadığını anlayacaksınız.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder