Bir Deneme Girişimi

Çocukluğuna dair hatırladığı şeyler, yavaş yavaş silikleşiyordu. Anılar arttıkça geçmiştekileri alıp götürüyordu. Üstekiler alttakileri siliyordu. Çayını içerken aklından geçenlere kendi de şaşırdı. Ama çocukluğuna ait anıların bu kadar kolay silinip gitmesini istemiyordu. O zamanlar büyümek için can atarken şimdi ise geçmişe bu kadar bağlanıp kalmak niyeydi? Zamanın hızla akmasını isterken yavaşlamasını beklemek niyeydi? Bir trende giderken dışarıyı seyretmek gibi önünden geçip gidenlere baktı. Ne geçmiş ne gelecek önemli olan şu andı. Fincanını bıraktı. Aynada kendine şöyle bir göz attı, rujunu tazeledi ve kendine “anı yakala” diyerek kapıdan çıktı.