Puslu bir sabah, her yer sessiz.... Yataktan kalkıyor, uykusuz geçen sıradan bir gecenin ardından günü düşünüyor.Son günlerde grileşen hayatını düşünmekten başka bir şey yapamıyor. Zihni bulanık bir halde pencereden bakıyor. Ağaçlar sukuneti, yollar ise kaderi hatırlatıyor. Yaşamının içinden geçen yolların onu nerelere götürmüş olabileceğini düşünmeden edemiyor. Bu yolları kendi mi seçmiş yoksa kader ve ağı durumumu ayıramıyor. Hepsi belirsiz....Şimdi hangi yönden hayatına kaldığı yerden devam edeceği düşünecek kadar yorgun hissediyor kendini. Ama bir yerden de devam etmek zorunda. Çünkü bugüne kadar bütün zorlukların üstesinden geldi ve devam etti; şimdi de gelecek. Bunu çok iyi biliyor. Herkese ve herşeye rağmen.....
Kahvesini fincanına koyuyor ve salona yöneliyor. Radyoda çalan müziğin- adele-only and only -etkisi ile içinde hissettiği iyilik hali keyif veriyor. O sırada kapı çalıyor.
Kapıyı açıyor, sanki bekliyormuş gibi ve gelen yaşamı tüm samimiyetiyle kucaklıyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder