DÜNYANIN EN TUHAF MAHLUKU

Akrep gibisin kardeşim,
Korkak bir karanlık içindesin akrep gibi.
Serçe gibisin kardeşim,
Serçenin telaşı içindesin.
Midye gibisin kardeşim,
Midye gibi kapalı, rahat.
Ve sönmüş bir yanardağ ağzı gibi korkunçsun, kardeşim.
Bir değil,
        Beş değil,
                 Yüz milyonlarlasın maalesef.
Koyün gibisin kardeşim,
gocuklu celep kaldırınca sopasını
sürüye katılıverirsin hemen
ve adeta mağrur, koşarsın salhaneye.
Dünyanın en tuhaf mahlukusun yani,
hani şu Derya içre olup
                         Deryayı bilmeyen balıktan da tuhaf.
Ve bu dünyada, bu zulüm
                                 senin sayende.
Ve açsak, yorgunsak, alkan içindiysek eğer
ve hala şarabımızı vermek için üzüm gibi eziliyorsak
                 Kabahat senin,
                          -demeğe de dilim varmıyor ama-
                 kabahatin çoğu senin, canım kardeşim!
                                                                                 1947
                                                                              Nazım Hikmet