Haftasonundan Kalanlar

Uzun süredir yazamadım. Haklı nedenlerim vardı. Ama aklım hep bloğumdaydı. Bunu da yazmalıyım, şunu da eklemeliyim derken, biriktirdiğim çok şey oldu. Çocuklar tatlı rüyalı güzel uykularına dalmışken, biriktirdiklerimi şimdi süt ve kurabiye eşliğinde yazıyorum.

Bu hafta sonundan başlamalıyım.Geçen hafta sonunu daha ayrıntılı olmak üzere arkadan yazacağım.

Bu hafta sonu çam ağacımızı kurduk ve çocuklarla süsledik. Çocukların heyecanına bayılıyorum. O çocuksu heyecanı keşke  hiçbirimiz kaybetmesek. Bir anda herşeyi unutup en güzel haftasonları oluverdi. Ne güzel değil mi? Bir süre ağacın karşısında öylece oturduk ve ışıklarını seyrettik, hayallerimizden ve şimdiden konuştuk. Karşımdakiler yetişkin birer insanmış gibi bir de yorumlar yaptılar. "zaman ne kadar çabuk geçiyor anne!", "sanki daha bir hızlandı herşey!", "ne çabuk da yılbaşı ayı geldi." gibi yorumları duydukça karmaşık duygular içinde hem hüzünlendim hem de böyle iki tatlı arkadaşım olduğu için kendimi çok şanslı hissettim. Ve evrene tüm hayallerinin gerçekleşmesi için mesajlarımı da gönderdim.

Çam ağacımızı bu yıl yeniledik. Ağaç alışverişinden sonra kitapçıya uğramadan geçilmez. Hafta sonu ev programı için kitaplar aldık. Çocuklar evde oturmayı seviyor. Bize kız kardeşimde eşlik etti. Güzel ve bol kitap aldık. Aldıklarımı okudukça naçizane yorumlarımı sizlerle paylaşırım. Tabi yanında 60'ların müziklerinden oluşan bir de cd aldım. İnanın yılbaşı temasıyla çok hoş oldu.

Ne eksik ne eksik derken, bir de yanına kurabiye yapalım dedik. (Kurabiye tarifini bir ara veririm.) Evde yılbaşı ağacı, yılbaşı ağacından yayılan hoş ışıklar, fonda insanı rahatlatan bir müzik, eve dolmuş taze kurabiye kokusu ve kitap sefası derken, şöyle bir sesle irkildim: "anne hep evde kalsak, hiç okula gitmesek!!!"

İşte bir hafta sonundan geriye kalanı özetleyen keyifli bir son oldu. Bu arada pazar günümüzü şenlendiren iki güzel ve bir yakışıklı misafirimi de unutmamalıyım. Sizi seviyorum. :)))