Hayatın yoğun olduğu zamanlar vardır ya hani güçlü durmak ve görünmek zorunda olduğumuzu daha çok hissettiğimiz.
Dibe çökmeye hazır olduğumuz ya da küçük bir kıvılcım beklediğimiz anlar.
Hani kılıfımız dar gelir, incelir, aşınır.
Belki de bir elin değmesini beklediğimiz.
Herşeyin battığı, yavan geldiği, rengini kaybettiği.
Birinin renk vermesine, belki de küçük bir fırça darbesine ihtiyaç duyduğumuz...
Bir şey vardır ama aslında yoktur, açıklanamaz, görünmez.
Zaman ki, değdi mi kılıfın elinde kalacağından korkulan bir zaman.
Hani gözyaşının ucunda durduğu ve tek bir hamleyle akmaya hazır olduğu.
Hani sadece bir omuz lazımdır, gerisi gelir.
İşte öyle bir zamandayım.
I have Nothing-Whitney Houston'a ithafen......
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder